Дар бораи мо
Дар бораи мо
«Пайванд» — ҷамъияти фарҳангӣ-маърифатии тоҷикон дар Ҷумҳурии Австрия мебошад.
Калимаи «пайванд» ба маънои «робита», «иттиҳод» аст. Ин на танҳо ном, балки фалсафаи фаъолияти мо ва инъикоси ҷаҳонбинии мост.
Ҷамъият бо мақсади таҳкими робитаҳои фарҳангӣ, маърифатӣ ва башардӯстона миёни диаспораи тоҷикон, ҷомеаи австриягӣ ва ҷомеаи байналмилалӣ таъсис ёфтааст. Мо намояндагони наслҳо, миллатҳо ва фарҳангҳои гуногунро дар атрофи арзишҳои умумӣ — ҳофиза, маориф, эҳтиром, каромат ва ҳамдигарфаҳмӣ муттаҳид менамоем.
Фаъолияти мо ба ҳифзи ҳувияти миллӣ, рушди гуфтугӯи фарҳангҳо ва иштироки фаъолу созанда дар ҳаёти ҷамъиятӣ ва фарҳангии Австрия равона шудааст.
Мо талош дорем, то ошноӣ бо фарҳанги тоҷикӣ дар дилҳо эҳсоси самимӣ барангезад, шавқу рағбатро бедор созад ва хоҳиши амиқтар шинохтани кишвареро бо таърихи куҳан, анъанаи бойи маънавӣ ва табиати нотакрор ба вуҷуд оварад.
Ҳифзи мерос
Яке аз самтҳои асосии фаъолияти ҷамъияти «Пайванд» — ҳифзи бодиққат ва интиқоли мероси миллӣ мебошад, ки дар тӯли асрҳо ташаккул ёфтааст.
Мо ба самтҳои зерин таваҷҷуҳи махсус зоҳир мекунем:
либоси миллии тоҷикӣ — ҳамчун инъикоси таърих, зебошиносӣ, ҷаҳонбинӣ ва рамзи фарҳангии миллат;
забони тоҷикӣ — ҳамчун нигаҳдорандаи зиндаи хотира, шеър, фалсафа ва ҳувияти миллӣ;
фарҳанг ва санъат — мусиқӣ, рақс, мероси шифоҳӣ ва хаттӣ;
таърихи Тоҷикистон — ҳамчун ҷузъи анъанаи бузурги тамаддунии Осиёи Марказӣ.
Барои мо либоси миллӣ танҳо сарулибоси анъанавӣ нест, балки забони рамзҳо ва маъниҳо мебошад, ки дар он маҳорати ҳунармандӣ, пайванди наслҳо ва эҳтиром ба решаҳо ба ҳам мепайванданд.
Мо ба дастгирӣ ва рушди забони тоҷикӣ берун аз кишвар аҳамияти махсус медиҳем.
Ҷамъияти «Пайванд» имкони таъсиси шаклҳои фарҳангӣ-маърифатӣ ва курсҳои забони тоҷикӣ дар Австрияро — дар ҳамкорӣ бо мутахассисон, муассисаҳои таълимӣ ва шарикони фарҳангӣ — баррасӣ менамояд.
Мо бар он боварем, ки забон танҳо воситаи муошират нест, балки калиди фаҳмиши фарҳанг, таърих ва тарзи тафаккури миллат мебошад.
Бо ҳифзи мерос мо хотира, каромат ва устувории ояндаро ҳифз мекунем.
Мо ба самтҳои зерин таваҷҷуҳи махсус зоҳир мекунем:
либоси миллии тоҷикӣ — ҳамчун инъикоси таърих, зебошиносӣ, ҷаҳонбинӣ ва рамзи фарҳангии миллат;
забони тоҷикӣ — ҳамчун нигаҳдорандаи зиндаи хотира, шеър, фалсафа ва ҳувияти миллӣ;
фарҳанг ва санъат — мусиқӣ, рақс, мероси шифоҳӣ ва хаттӣ;
таърихи Тоҷикистон — ҳамчун ҷузъи анъанаи бузурги тамаддунии Осиёи Марказӣ.
Барои мо либоси миллӣ танҳо сарулибоси анъанавӣ нест, балки забони рамзҳо ва маъниҳо мебошад, ки дар он маҳорати ҳунармандӣ, пайванди наслҳо ва эҳтиром ба решаҳо ба ҳам мепайванданд.
Мо ба дастгирӣ ва рушди забони тоҷикӣ берун аз кишвар аҳамияти махсус медиҳем.
Ҷамъияти «Пайванд» имкони таъсиси шаклҳои фарҳангӣ-маърифатӣ ва курсҳои забони тоҷикӣ дар Австрияро — дар ҳамкорӣ бо мутахассисон, муассисаҳои таълимӣ ва шарикони фарҳангӣ — баррасӣ менамояд.
Мо бар он боварем, ки забон танҳо воситаи муошират нест, балки калиди фаҳмиши фарҳанг, таърих ва тарзи тафаккури миллат мебошад.
Бо ҳифзи мерос мо хотира, каромат ва устувории ояндаро ҳифз мекунем.
Рисолати мо
Рисолати мо — эҷоди пулҳои устувор миёни фарҳангҳо ва одамон мебошад.
Мо кӯшиш менамоем:
маориф ва рушди фарҳангиро дастгирӣ намоем;
ба ҳамгироии ҷомеаи тоҷикон дар ҷомеаи австриягӣ мусоидат кунем;
симои амиқ, шоиста ва зиндаи Тоҷикистонро дар Аврупо ташаккул диҳем.
Мо итминон дорем, ки фарҳанг ва маориф забони умумибашарӣ мебошанд, ки новобаста аз марзҳо, дин ва миллатҳо одамонро ба ҳам меоранд.
Тавассути санъат, дониш ва муколама мо Тоҷикистонро ба ҷаҳон мекушоем — ҳамчун кишваре бо таърихи қадим, фарҳанги бой ва мардумони дилгарм.
Ҳадафҳои мо:
Ҳифз ва тарғиби фарҳанг, забон, либоси миллӣ, анъанаҳо ва санъати тоҷикӣ;
Интиқоли мероси таърихии асрҳо ба наслҳои оянда;
Фароҳам овардани шароит барои омӯзиши забони тоҷикӣ дар шаклҳои фарҳангӣ-маърифатӣ, аз ҷумла берун аз Тоҷикистон;
Дастгирии ташаббусҳои таълимӣ ва маърифатӣ;
Рушди гуфтугӯи байнифарҳангӣ миёни Тоҷикистон, Австрия ва дигар кишварҳо;
Дастгирии ҷавонон, истеъдод ва лоиҳаҳои эҷодӣ
Ташкили чорабиниҳои фарҳангӣ: консертҳо, фестивалҳо, намоишгоҳҳо, форумҳо ва вохӯриҳо;
Ҳамкорӣ бо муассисаҳои давлатӣ, фарҳангӣ ва таълимӣ;
Ташаккули шарикони устувори байналмилалӣ
Фаъолияти мо
Ҷамъияти «Пайванд» лоиҳаҳоро дар самтҳои зерин амалӣ ва ба нақша мегирад:
Фарҳанг ва санъат
Консертҳо, фестивалҳо, лоиҳаҳои театрӣ ва мусиқӣ, намоишҳои костюми миллӣ, намоишгоҳҳо ва шомҳои фарҳангӣ.
Маориф ва маърифат.
Лексияҳо, семинарҳо, барномаҳои таълимӣ, дастгирии донишҷӯён ва ҷавонон, ва таблиғи забон ва таърих.
Фаъолияти ҷамъиятӣ ва башардӯстона.
Ташаббусҳои иҷтимоӣ, лоиҳаҳои хайриявӣ, дастгирии оилаҳо, таҳкими робитаҳои ҷомеавӣ.
Ҳамкории байналмилалӣ.
Лоиҳаҳои муштарак бо муассисаҳои фарҳангӣ, таълимӣ ва ҷамъиятӣ дар Австрия ва берун аз он.
Арзишҳои мо
Эҳтиром ба фарҳанг, анъана ва инсон;
Кушодагӣ ва муколамаи ростқавлона;
Масъулият ва шаффофият;
Ҳамбастагӣ ва дастгирии мутақобил;
Созандагӣ, рушд ва пайванди наслҳо.
Кушодагӣ ва муколамаи ростқавлона;
Масъулият ва шаффофият;
Ҳамбастагӣ ва дастгирии мутақобил;
Созандагӣ, рушд ва пайванди наслҳо.
Чаро "Пайванд"?
Мо — ҷамъияти ҷавон, аммо бо маънои амиқ.
Мо танҳо чорабиниҳо намегузаронем — фазои эътимод ва маъниро эҷод мекунем.
Мо танҳо фарҳангро ҳифз намекунем — ба он дар ҷаҳони муосир садо мебахшем.
«Пайванд» — ҷои вохӯрии гузашта, имрӯз ва оянда аст.
Ин фазоест, ки мехоҳӣ ворид шавӣ — ва боз баргардӣ.
Мо танҳо чорабиниҳо намегузаронем — фазои эътимод ва маъниро эҷод мекунем.
Мо танҳо фарҳангро ҳифз намекунем — ба он дар ҷаҳони муосир садо мебахшем.
«Пайванд» — ҷои вохӯрии гузашта, имрӯз ва оянда аст.
Ин фазоест, ки мехоҳӣ ворид шавӣ — ва боз баргардӣ.
Гурӯҳи мо
Бо дастаи мо шинос шавед
Махсусан мутахассисон, ки муваффақияти моро пеш мебаранд

